Om meer te weten te komen over een vrijwilliger kun je aan de linkerkant een vrijwilliger selecteren.
Gert Floor
Ik werkte samen met mijn echtgenote 20 jaar als huisarts, maar wij stopten de praktijk toen ik te veel last kreeg van doofheid. Ik volgde vervolgens in Amsterdam de opleiding tot bibliothecaris en archivaris. In 1997 kreeg ik de gelegenheid om in de Openbare Bibliotheek te Heiloo als muziekbibliothecaris te gaan werken. In januari 1998 hoorde ik in Heiloo voor het eerst het Combattimento Consort, in een nieuwjaarsconcert met de plaatselijke harmonie "Caecilia".
Ik was plat! Wat een vitaliteit, wat een geweldige instrumentalisten en wat een continuo: met cello, contrabas, fagot, orgel (of klavecimbel) en theorbe bijna een half orkest op zich! En dat tegenover de hoge melodiestemmen en de fraaie middenstem van de altviool!
Zo overtuigend en aanschouwelijk duidelijk uitgelegd, had ik muziek uit de Barok nog niet gehoord sinds de opkomst van de historisch verantwoorde uitvoeringspraktijk in de jaren 70. Ik vroeg na afloop van dit concert of ik ze als vriend kon steunen, maar er was toen nog (net) geen vriendenclub. Gelukkig kon ik wel als bibliothecaris aan de slag. Dat deed ik toen en nu nog steeds met veel plezier. Als de club uit speelt, dan ben ik daar elke maandag stipt, om de muziekstukken keurig te ordenen.
Ook heb ik later vaak met overtuiging (en een zekere trots dat ik dit doen mag )in de vriendenstand CD's mogen aanprijzen: Wat is er nou leuker dan mensen advies te mogen geven bij een aanschaf van prachtige muziek die bij hun wensen past, gespeeld in prachtige uitvoeringen door bevlogen topmusici!
Gert Floor (1947)
Schoorl
Louis Thörig
Wie het Combattimento Consort één keer heeft zien en horen spelen, raakt enthousiast, geïnspireerd door de speelvreugde van de musici en het veelzijdige repertoire.
Mijn eerste contact dateert van 2008, de eerste Vriendenconcertdag voor muzikale fans van het ensemble om het 25-jarig jubileum te vieren in het Muziekgebouw aan ‘t IJ. Na een dag orkest- en groeprepetities met hard en plezierig werken gaf het 'Combi Consort' van amateurs en professionals een concert. Een fantastische ervaring voor een amateur-dwarsfluitist. Ik ben toen meteen Vriend geworden.
Momenteel beman ik zo nu en dan als vrijwilliger de Vriendenstand om CD's te verkopen aan concertbezoekers.
Louis Thörig
Amstelveen
Hein Jansen en Carla Zwaan
Weet u ook waar de WC is? Hoe laat is het concert afgelopen? Heeft u een programma? Do you speak English?
Mensen vragen je van alles bij de Vriendenstand. Daar ben je ook voor. Je bent gastvrouw en -heer namens het Combattimento, voor een verwachtingsvol publiek. Je ziet bekende en nieuwe gezichten.
‘Goed je weer te zien', respectievelijk ‘heeft u de seizoensbrochure al?' Of: ‘Kent u de Vriendenstichting?'
Dat is de slagroom. De taart is de verkoop van CD's.
‘Dat van Vivaldi, wat vanavond is gespeeld, staat dat ook op CD?'
‘Nee, jammer genoeg niet, maar ik heb wel deze van Vivaldi.'
‘Mag ik even kijken?'
‘Natuurlijk. U wilt graag iets mee naar huis nemen om na te genieten?'
‘Ja.'
Of de ‘groopie' die verzucht dat hij alles al heeft.
‘Zeker weten? Deze van Jörgen van Rijen ook?'
‘Hé, die ken ik nog niet...'
Even later is ook dit spel gespeeld, de deal beklonken.
Geen belangstellenden meer? Geld tellen, inpakken, even nog een praatje met Jan Willem of een van de andere musici, verslag doen aan de productieleider en naar huis.
Heel graag tot een volgende keer.
Hein Jansen en Carla Zwaan
Amsterdam
Nico en Biene van Schouwenburg
Nico is oud bestuursvoorzitter van het Combattimento Consort Amsterdam en altijd nauw betrokken geweest bij de activiteiten van het ensemble. Een anekdote uit zijn boek:
Gefopt
Op Radio 4 in het verzoekprogramma draaide mevrouw Van Weegen het Adagio in g van Albinoni, die leefde van 1671 tot 1751. Hij werd er misschien wel meer beroemd van dan van zijn hoboconcerten. En daarin had Maartje groot gelijk. Het stukje voor een paar strijkers en orgel doet vaak bij menigeen een traan wegpinken en staat garant voor de bewering, dat ook in de barok toch heel gevoelig, ja romantisch zelfs, kon worden gecomponeerd. Het Adagio doet het goed bij begrafenissen.
In de uitvoering van de Academy of St Martin-in-the-Fields onder leiding van Iona Brown - eens toch een respectabel orkest - klinkt het met zeker zestig strijkers die er hun hele gevoel in leggen en een orgel dat volgens Maartje prominent aanwezig is, werkelijk of je Von Karajan zaliger aan het werk hoorde. Geile strijkers, was de kwalificatie van contrabassist Peter Jansen van het Combattimento Consort, die het onderweg naar een bestuursvergadering ook had gehoord.
Als muziekliefhebber zou je willen weten, waar de andere delen van het concert zijn gebleven waaraan het ontleend moet zijn. En hoe het zou klinken in historische uitvoeringspraktijk. Nou?
Maar wat Maartje niet wist: het beroemde Adagio ís helemaal niet van Albinoni. Sterker nog: het is helemaal geen barok, maar dateert van 1958 en werd gecomponeerd door de Italiaanse musicoloog Remo Giazotta. Er zit geen noot van Albinoni in.
De Wikepedia suggereert dat het een commercieel handigheidje was van Giazotta om te beweren dat er tenminste iets van een thema van Albinoni in het Adagio zit. De twijfel is groot, want meneer heeft alle auteursrechten geclaimd en is er goed van binnen gelopen. Evenals die tientallen anderen die er arrangementen van maakten.
Nico van Schouwenburg
Voorschoten
Uit: ‘Ooit gehoord? - wat u niet wist van oude muziek'
Uitgave: Stichting Musica Antica da Camera (www.musantica.nl)
Maarten en Riet Barendrecht
Zo'n 18 jaar geleden stond er een aanbieding in "de Nouveau": een concert van het Combattimento Consort Amsterdam in de Nicolaaskerk in Amsterdam. We kenden het Combattimento nog niet, maar lieten ons graag verrassen. Het was geweldig en we besloten direct een abonnement te nemen, op de serie in de Kleine Zaal van het Concertgebouw in Amsterdam. Dit abonnement loopt nog steeds. Na de oprichting van de Vriendenstichting in 2001, werden we vrijwel meteen lid. Onze inzet als vrijwilliger kwam daarna.
Het is erg leuk om in de stand te staan en bijna altijd enthousiaste bezoekers te woord te staan. Soms gebeurt er iets bijzonders, zoals laatst bij een voorstelling van Pearl in Den Haag. Countertenor Maarten Engeltjes vergezelde ons in de Vriendenstand om spontaan CD 's te signeren. Onverwacht een heel leuk contact met een bijzondere zanger.
Na al die jaren houden wij nog steeds een blij gevoel over aan de concerten van het Combattimento. Wij hopen dus nog lang te mogen genieten van hun prachtige concertrepetoire.
Maarten en Riet Barendrecht
Maassluis
Ronald Roorda
Ronald is sinds kort actief als vrijwilliger bij het Combattimento Consort Amsterdam. Als trouw concertbezoeker van zowel Amsterdam Sinfonietta als Combattimento, werd hij aangestoken door het enthousiasme van Jan Willem en zijn ensemble-leden.
De laatste 21 jaar werkte Ronald in de automatisering, eenmaal met pensioen is het er niet bepaald rustiger op geworden. Als vrijwilliger zet hij zich in bij verpleeg- en verzorgingshuizen waar hij bewoners helpt met computeren, gebruik van internet, e-mail en spelletjes online.
De tijd die resteert besteedt hij aan het fotograferen van de bollen(streek) en hofjes in Haarlem. Kortom een gepassioneerd man die u ongetwijfeld regelmatig achter de Vriendentafel van het Combattimento zult treffen.
Ronald Roorda
Zaandam
Etsje en Anton de Joode
In het diepe Zuiden van ons land
Eigenlijk kenden wij het muziekgezelschap niet zo goed, maar via een optreden van enkele musici tijdens een besloten feest van een familielid een paar jaar terug, veranderde dat. In Amsterdam bezochten wij een uitvoering in het Concertgebouw, waar wij ons verbaasden over het enthousiasme waarmee de musici ons bezighielden. Zij speelden de sterren van de hemel en dat deed ons goed. Kort daarna gaven we ons op als vrijwilliger en Vriend.
Met liefde zetten wij ons in voor concerten van het Combattimento in onze regio: Zuid-Limburg.
Tot onze verbazing hoefden wij vrijwel nooit op te draven, want Zuid-Limburg lag wel erg ver bij de Randstad vandaan (zo schatten wij in). Een doodenkele keer dus verscheen de club in onze regio en onze vreugde zal begrijpelijk zijn als wij vertellen dat er plotseling een optreden in Beek gepland bleek te zijn. Beek ligt bij ons om de hoek, daar kunnen we desnoods naartoe wandelen, maar dat bevreemdde ons meteen ook enigszins: bezit Beek een schouwburg waar het Combattimento zou kunnen
(willen) optreden? Afijn, keurig op tijd meldden wij ons in het enige theater(tje) ons bekend, maar daar wist men
van niets. Ze kenden het Combattimento zelfs niet eens. Hoewel ons op dat moment begon te dagen dat Nederland meer dan één Beek telt, maakten we voor de zekerheid nog maar een rondje door het centrum, informeerden nog even bij een groot-zalenverhuurder, maar eigenlijk was het wel duidelijk.
Natuurlijk meldden we ons diezelfde avond nog en inderdaad, nee, sorry sorry, het was Beek bij Nijmegen! Ach, Beek bij Nijmegen, zo gaat dat soms. We zijn even goede vrienden gebleven, want een foutje is menselijk en gelukkig kwam het niet vaker voor. Bovendien presenteert het Combattimento zich de laatste tijd iets frequenter in onze buurt, zodat we niet
helemaal voor spek en bonen vrijwilliger zijn.
We willen ze ook wel eens horen, dat Combattimento, want het is ten slotte een fantastisch gezelschap!
Etsje en Anton de Joode
Geleen.
Simone Kramer
Vanaf mijn negende jaar speel ik piano en vanaf 18 jaar cello. Ik heb in diverse amateurorkesten en -ensembles gespeeld. Helaas moest ik de cello vaarwel zeggen wegens schouderklachten.
Verder heb ik een aantal jaren bij de VARA-muziekafdeling/radio gewerkt en daarna nog een tijd als inkoper van films bij de VARA-televisie.
Sinds 1985 schrijf en vertaal ik kinderboeken en -films. (www.simonekramer.nl)
Ik ga graag naar concerten en opera's en het mag duidelijk zijn dat ik veel van muziek houd! Vanaf komend seizoen ga ik mij inzetten als vrijwilliger bij het Combattimento, waar ik erg naar uit kijk.
Simone Kramer
Hilversum
André van der Kruk
Mijn eerste dienst als vrijwilliger bij het Combattimento Consort was tijdens de voorstelling Pearl. Ik reisde helemaal af naar Nijmegen, waar ik eenmaal in het theater opzoek ging naar Marco, de productieleider van het gezelschap. De hoofd conciërge van het theater, een man met vlinderdas en snor, gaf mij een aangename rondleiding achter de schermen: over podium, langs kleedkamers en al repenterende dansers. Voor mijn eerste dienst kreeg ik een mooie verrijdbare balie die ik vrolijk inrichtte naar eigen winkel. De verkoop was erg leuk om te doen. Met drie man sterk -Onno, Anne en ik- konden we de druk maar net aan. Gelukkig kon ik goed mee luisteren met Onno die van alles over de cd's, de muziek en inhoud wist te vertellen. Ik kopieerde simpelweg zijn antwoorden en was daarmee goed voorbereid voor de volgende dienst.
Het Combattimento is naar mijn mening een zeer goed ensemble, de afwisselende solisten in de verschillende barokstukken zijn van zeer hoge kwaliteit. Om de muziek nog intenser te ervaren, sloot ik tijdens Pearl een aantal keer mijn ogen, niet doorvertellen aan Scapino...
Reden misschien, is dat ik als kind van 7-8 met klassieke muziek in slaap viel. Bach was favoriet, maar ook Bizet, Vivaldi en Händel kwamen voorbij. Sinds kort luister ik naar Bliss, Delius en Bridge, drie Engelse componisten uit de 20e eeuw.
Nog wat feitjes; mijn naam is André Constantijn van der Kruk, ik ben 39 jaar, woon sinds 1996 in Amsterdam en nu al 10 jaar heel tevreden op de Dappermarkt in Oost. Heb een klein zwart hondje van 11,5 jaar en sinds kort een lieve vriendin. Run nu 9 jaar mijn eigen ontwerpbureau in de Indische buurt. Heb voor de Uitmarkt het artiestenterras ontworpen en voor de IDFA alle locaties aangekleed. Mijn eerste grote nieuwbouw project van 17 studio's en een bedrijfsruimte wordt binnenkort opgeleverd. Tot mijn hobby's behoort uiteraard het luisteren naar muziek, het organiseren van avondjes, lezen, schilderen maar vooral ook lekker buiten zijn. Ik kijk dan ook zeer uit naar het Grachtenfestival in hartje Amsterdam.
Hartelijke groeten en één advies. Kom luisteren naar het Combattimento!
André van der Kruk
Amsterdam
Marianne Braun
`Zie, ik maak alles nieuw`, wordt ergens in de bijbel beweerd. Ergens in de vorige eeuw begonnen mijn levensgezel en ik het Combattimento Consort te volgen. Het maakt alles nieuw. Dat dacht ik bij het eerste concert en dat denk ik nog steeds.
Nu heb ik mij dan opgegeven als vrijwilligster. Zal ik de eerste avond dat grote ding waarop die poster wordt vertoond handig weten uit te trekken?
Op de jaarlijkse vriendendagen sta ik tussen de sopranen mijn best te doen en de rest van het jaar probeer ik, als gepensioneerd wetenschappelijk onderzoekster, een biografie van Wilhelmina Drucker af te maken.
Amsterdam
Wim Owel
"Dit is zulke prachtige muziek. Combattimento Consort: onthoudt die naam."
Het zal zo'n 25 jaar geleden zijn dat ik deze aanbeveling kreeg. Ik heb het goed in mijn oren geknoopt. Het Combattimento van Jan Willem de Vriend. De uitvoeringen zijn fris, vrolijk, ingetogen, intens. Als toeschouwer wil je in beweging komen. Of ademloos luisteren.
In de loop der jaren hebben wij veel CD's verzameld en concerten bijgewoond. Meest bijzondere ervaring was Pimpinone in de Leidse Schouwburg. We werden van onze vierderangs balkonplaatsen geplukt om als figuranten op het toneel te zitten. Zo gingen we letterlijk op in deze komische opera.
Ik vind het mooie van het Combattimento Consort dat er op een bevlogen wijze muziek toegankelijk wordt gemaakt. En steeds worden er weer nieuwe pareltjes gevonden.
Het is een groot plezier om daar als liefhebber, vriend, vrijwilliger aan bij te dragen.
Wim Owel
Zoetermeer
Mariëlle de Bruin
Midden jaren negentig besloot ik na piano en dwarsfluit terug te keren naar mijn eerste liefde: de blokfluit. Ik ging weer op les en leerde altblokfluit spelen. Via het koor van mijn werk ontmoette ik een medeblokfluitiste, met wie ik al snel een lunchconcert gaf (Sammartini). Daarna zijn we blijven samenspelen en kwam ik via haar bij een ensemble (twee blokfluiten, cello en klavecimbel) in het Koorenhuis in Den Haag terecht. Dit gezelschap kreeg jarenlang les van Wouter Mijnders, cellist van het Combattimento.
In 2001 leerde ik Wim Owel (beter) kennen en bleek ook hij een liefhebber van blokfluit- en (barok)muziek! Eén van de eerste concerten van het Combattimento waar wij samen heengingen, was in de Waalse kerk in Amsterdam.
Ik denk er nog altijd met veel plezier aan terug. Sindsdien hebben we van diverse fraaie producties mogen genieten.
Het enthousiasme waarmee de musici van het CCA spelen geeft altijd een extra dimensie aan hun concerten. Leuk dat wij nu af en toe de CD-verkoop mogen doen!
Mariëlle de Bruin
Zoetermeer
Steven Burghout
Ooit ben ik er zelf bij de vriendenstand "ingetuind" en vriend van het Combattimento geworden. Inmiddels heb ik tijdens de prachtige voorstelling Pearl mijn debuut mogen maken achter de tafel.
Hoe ik precies bij een eerste concert van het Combattimento verzeild ben geraakt, weet ik niet meer. Wel weet ik, dat ik gelijk werd gegrepen door het spelplezier en de bijzondere bewerkingen van stukken. Er zijn nogal wat bibliotheken door Jan Willem overhoop gehaald.
Heel bijzonder vond ik het Musikalisches Opfer, één van mijn favoriete stukken van Bach, in de bewerking van Böss en de uitleg van Jan Willem. Helaas nooit op CD verschenen, maar wel als radioopname op mijn minidisc bewaard.
Ook speciaal was het kleumconcert in de Oude Kerk, oftewel de vriendenbijeenkomsten. Bij de laatste bijeenkomst in het prachtige grachtenpand blijkt de wereld maar weer te klein: "ik had een vriendin meegenomen en die bleek op dezelfde sportschool te trainen als Annette Bergman, altvioliste bij het Combattimento."
Kortom ik ben volledig verweven met deze bijzondere club musici, nu aan mij de taak om ook u te overtuigen.
Steven Burghout
Amsterdam
Tineke Teule
Dit wordt mijn eerste seizoen als vrijwilliger bij het Combattimento.
Deze zomer heb ik de pensioengerechtigde leeftijd bereikt en voel me nu geroepen om me in te zetten voor het orkest.
Al jaren geniet ik elke keer weer van de Combattimento concerten.
Regelmatig denk ik terug aan die concertavond waarin alle Brandenburgse concerten van Bach werden uitgevoerd en aan de matinee uitvoering van Handel’s Watermusic in het water van de Keizersgracht.
Alle concertuitvoeringen zijn uniek te noemen.
Te beginnen met de verhelderende en humorvolle inleiding van de dirigent, gevolgd door elke keer weer een prachtige uitvoering gespeeld met enthousiasme, passie en virtuositeit.
Voor mij is dit balsem voor de ziel.
En zoals Plato ooit schreef "muziek en ritme vinden hun weg naar de verborgen gebieden van de ziel".
Ik hoop dat ik door het bemannen van de "CCA tafel" rondom de concerten veel mensen enthousiast kan maken voor de bevlogen musici.
Helaas zijn er rondom het orkest veranderingen op komst in 2013.
Vooralsnog blijf ik me inzetten voor "mijn" Combattimento.
Tineke Teule.
Pien Vinkenborg
Jaren geleden, ik kan niet meer terughalen hoe lang precies, ergens tussen de 10 en 15 jaar, bezocht ik voor de eerste keer samen met een vriendin een concert van het Combattimento. We waren beiden onder de indruk van het enthousiasme en de gedrevenheid van de musici en de kwaliteit van het muziekspel.
Niet lang daarna bezocht ik met mijn vaste concertvriendin opnieuw een concert van het Consort. Zij gaf me een folder van de stichting vrienden van het CCA. In deze folder stond een oproep voor een bestuurslid van de stichting vrienden van het CCA. Ik heb mijn belangstelling daarvoor kenbaar gemaakt. Het bestuur was echter op zoek naar iemand met journalistieke ervaring en die had en heb ik niet. Ik kon me wel inzetten als vrijwilliger. Op die uitnodiging ben ik ingegaan.
Vanwege een drukke baan lukt het me niet om met een zekere regelmaat de vriendenstand te bemensen, maar als ik kan doe ik het met veel plezier. Het is fijn om daarvoor beloond te worden met twee vrijkaarten voor het concert dat dan wordt gegeven. Ik heb een geweldige muzikale avond en zet me gelijktijdig in voor de cd-verkoop.
Ik heb inmiddels bijna alle cd's aangeschaft van het CCA. Ik ga de nieuwste cd concerti grossi ook aanschaffen. Aan enthousiasme heeft het CCA in al die jaren niets ingeboet. Ik heb uiteraard meegekregen dat het CCA begin 2014 stopt, omdat Jan Willem de Vriend zich volledig gaat richten op het dirigeren. Heel jammer, maar ook begrijpelijk. Ik hoop dat de andere leden van het CCA hun liefde voor de muziek continueren in bijvoorbeeld een nieuw op te richten ensemble of elders een plek vinden om dat te doen.
Ik heb nog enkele concerten geboekt en ga er van uit dat het dit laatste jaar nog dik genieten wordt.
Pien Vinkenborg
Dirk Rietveld
Freek Linnebank
Herman en Inez Brouwer
Jeannette Coini
Douwe en Ineke de Joode
Freek Furstner
Ina Kamerman
Thea Hijna
Liesbeth Kooyman
Dick en Christine Hanemaayer
Mieke en Ben Elswijk
Willem en Chajah Laros
Roos v.d. Velden en Dick Edelman
Jolanda van Boven en David Bakker
